Air Products Nederland B.V. - home
 
 

Toepassingen & mogelijkheden

U kunt de eigenschappen van deze materialen veranderen

Bij de fluorisering van plastic oppervlakken gaat het in feite om een chemische reactie tussen een vaste stof en een gasvormig reagens. De aard van de reactie wordt bepaald door de concentratie, de temperatuur en de individuele chemische eigenschappen van het reagens.

Het is dus logisch dat het resultaat van de fluorisering in hoge mate samenhangt met de structuur en chemische samenstelling van het materiaal dat met fluor moet worden behandeld. Bovendien spelen ook alle voorgaande bewerkingen van het basismateriaal, de aanwezigheid van additieven en het soort en de concentratie van pigmenten en kleurstoffen een belangrijke rol.

   
 
Oppervlakte-energie van specifieke elastomeren, onbehandeld en na fluorisering
Materiaal Afkorting Oppervlakte-energie,
onbehandeld (mN/m)
Oppervlakte-energie,
na fluorisering (mN/m)
Polyethyleen met lage dichtheid LDPE 32 54
Polyethyleen PE-UHMW 37 54
Polypropyleen PP 29 66
Polyoximethyleen POM 40 72
Polyethyleentereftalaat PET 32 72
Ethyleen-propyleen-dieen-copolymeer EPDM 40 58
Polybutyleentereftalaat PBT 30 72
Polycarbonaat PC 32 56
Polyfenyleensulfide PPS 32 60
Polysiloxaanelastomeer SI 32 54
   
 

Het bovenstaande overzicht bevat de materialen die op dit moment voor fluorisering in aanmerking komen. Neem contact met ons op als u meer wilt weten over andere ontwikkelingen.